Turen aan de horizon.

Wanneer je turend naar de horizon kijkt, wil je varen op de golven van de zee. Als de wind dan waaien gaat en zelfs de meeuwen liever lopen gaan, is het tijd om af te meren.Op zoek naar wat de golven zullen brengen. En als je uiteindelijk de wind, de golven en het tij tot…

Achter welk hoekje staan die teken-uurtjes ook alweer?

Ons nieuwe ritme moet zich nog gaan zetten als een oude jas. Waar ik het afgelopen jaar overal wel uurtjes kon vinden voor het tekenen is het nu zoeken naar een goed moment. In de afgelopen weken kwamen er, als vanouds, weer honderden kinderen aan mij voorbij. En als die kinderen weer met hun eigen…

Lentedans

Ze beweegt als de wind. Draaiend danst ze waar haar voeten gaan, schijnbaar doelloos, volgestopt met onbevangen richting. Terwijl ik zittend op mijn bankje als een oude eik haar deinen volg. Haar dansen doet mij strammer lijken. Toch herkennen we elkaar in de korte twinkeling van onze ogen. Dat wat ik al weet en zij…

De mist, bergen en het water. (kunstketting deel 2)

Dag 2 van de “kunstketting”-week. (Gedurende een week plaats ik elke dag een kunstwerk van mijn hand, aan het einde van de week nodig ik 5 anderen uit ditzelfde te doen) Vandaag toon ik een tekening die ik onlangs maakte voor mijzelf. De combinatie van bergen, water en groen maakt mij blij. Wat lijkt het…

Geniet, het is maandag!

De eerste normale maandag van het jaar is weer begonnen, een mooi moment om ook op dit blog weer fris van start te gaan. En hoe kan dat nou beter met het schrijven van alweer het 450e berichtje! Een nieuw jaar voelt altijd een beetje als het openen van een nieuw schrift waar je toch…

Dansen op de wind.

Op een koude december ochtend bezoek ik de vogels op het duin. Het eerste ochtendlicht speelt met de nevel die zachtjes opstijgt uit het zand, twee meeuwen ruziën om een restje vis. Wat verderop zoekt een groepje strandlopers naar een hapje pier. Stil kijk ik toe. Ik ruik het zand, de vogels en het wad….

De dans van afscheid.

Nog geen uur geleden wuifde alles in haar lijf van opgewondenheid. Zijn laatste kus nog op haar hand. Daar op de kade danst ze nu het eeuwige lied van afscheid nemen, in elke handbeweging de belofte van een latere ontmoeting, in haar hart de angst dat deze er niet zal zijn. Ze wuift de dag…

De tik op het raam. (Happy halloween)

Op de muur van de kamer waar in ik verborgen zit, glijden de schaduwen van vogels voorbij. Het vuil op de ruiten is te dik om te kunnen zien hoeveel het er zijn, maar het klapperende geluid van de vleugels is luid genoeg om de kamer te vullen. Ik zie op het behang een dans van…

Vriendschap in Katwijk of hoe een plek wel duizend gezichten heeft.

Onlangs maakte ik met goede vriendin Eva een kleine trip “down memory lane”. We gingen terug naar het dorp waar ik ben opgegroeid en waar haar opa ooit vandaan kwam: Katwijk. Onze tocht begon in het museum, waar we opzoek gingen naar kleine spoortjes van onze eigen families. ik had geluk, ergens in een hoekje op…

Bergmeer van papier.

Wat is het toch fijn om op papier kleine wereldjes te kunnen scheppen. Via mijn handen dompel ik mij onder in werelden die ik nog niet ken, ga ik op reis naar verre oorden en laat ik mij verrassen door de kleuren die ik daar ontmoet. In mijn gedachten zie ik bij elke plek een klein…