Daar komen de mieren!

mieren

Tekening uit de hele oude doos (2000, ik maakte deze tekening voor mijn eindexamen van het VWO, waarin ik mijn visie op de “stad” moest geven)

Ze vliegen in mijn haren, kruipen op mijn huid en dansen op het schermpje van mijn fiets. Wie? De mieren, vliegende mieren wel te verstaan. De ietwat benauwde warmte van vandaag heeft hier in de stad (en als ik zo op twitter kijk eigenlijk in heel het land) de vliegende mieren doen uitvliegen. Wat een wonderlijk gezicht blijft dat elk jaar weer. Het ene moment merk je nog niets, het andere moment stromen zij naar buiten. 

Zo zit er onder het terras van mijn ouders al jaren een nest met mieren, eens per jaar, op een dag als deze veranderen de stenen van hun kleur. Wat begint met een enkel beestje wordt al een massale, zwart gekleurde golf die van het terras lijkt te stromen. Zoveel beestjes tegelijk, die in een wolk van blinde volgzaamheid de hoogte in vliegen, op zoek naar de gunsten van die ene koningin. Terwijl zij massaal naar buiten komen lijkt het terras te leven. Voor even is de tuin, de lucht en alles wat voorbij komt het bezit van deze kriebel beestjes. 

Hier in Den Haag zorgde het voor vermakelijke taferelen, overal voorbijgangers die al hoestend en proestend, met wapperende handen en al, zich een weg tussen de vliegende beestjes proberen te banen. En ook ik moet er samen met mijn meisje grappig hebben uitgezien toen er eentje durfde te landen op haar hand. Pats! Voor de mier en ik het wisten lagen het beestje en mijn bril met een klap op de straat. “Ik hou niet van kriebelen” zij het peutermeisje als vrolijk excuus. 

 

Advertenties

4 gedachtes over “Daar komen de mieren!

  1. Ik ben het met je meisje eens hoor 😉 Hier op de berg in Dld komen die gekke beestjes onze slaapkamer binnen. Vind ik persoonlijk toch een wat mindere actie van ze.

  2. Het was zo mooi! Bij ons waren de mieren heel groot, later ben ik op het stoepje van de keukendeur gaan zitten en heb heel lang gekeken, ze leken wat in de war, alsof ze niet konden beslissen, ik volde de mieren, maar ze liepen nergens heen, wel zag ik onwijs kleine miertjes toen ik beter keek, zo klein dat je ze haast niet zag, bijzonder als je ze naast die hele grote mieren zag.

    Ze zijn niet gaan vliegen, later begreep ik het, een flinke bui maakte alles nat, dus bij ons waren ze te laat. ( denk ik )

Leuk dat je wil reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s