Turend, glurend.

kwaak

In de pot onder de tafel woont een kikker. Hij zit daar stilletjes, turend, glurend en altijd die zelfde brede lach. Daar zijn de wollen sloffen van het dametje. Haar huid is rimpelig en grijs. Ze doet de kikker denken aan een pad. Zo ruikt ze trouwens ook. Uren hoort hij haar rommellen aan de planten bij het raam. 10? 20? Het zijn er in elk geval genoeg om haar van dagen werk te voorzien. Tijdens het verpoten doet de dame wat de kikker zo graag doet. Turend gluren, naar de buren in de straat. Zij vult haar hoofd met levens van een ander, niemand die het ziet. Alleen de kikker kent haar geheim. Hij weet dat al die planten plastic zijn.

huisjetuintje

Advertenties

2 Comments Voeg uw reactie toe

  1. Carin schreef:

    Nice… ik moest er van glimlachen (met een beetje weemoedig gevoel)….

  2. Mokums meisje schreef:

    Knap, zoals je met die laatste zin van acht woorden het verhaal ineens een totaal andere lading geeft…!

Leuk dat je wil reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s