Lik en La, De kabouterburcht, deel 2

Schetsje voor een van de tekeningen van de kabouterburcht.

Schetsje voor een van de tekeningen van de kabouterburcht.

Gisteren vroeg ik jullie om advies en bleken jullie allen enigszins in dezelfde richting te denken. iedereen die mij hier of op facebook advies gaf (waarvoor dank!!) raad mij aan iets creatiefs te doen en dan met name te gaan tekenen en schrijven. Leuk! En hier raakte ik weer gemotiveerd van om vandaag wat verder te schetsen en te schrijven aan de kabouterburcht. Dus hierbij kun je hieronder deel 2 lezen van het verhaal. We pakken de draad op bij Pollewop die net is aangekomen in de kietelkamer. (Wil je liever het verhaal gewoon even van het begin af aan lezen, klik dan hier).

——————————

Wij zijn Lik en La, jouw kaboutergidsen. Elk kind krijgt er twee. Ieder kind dat durft te dromen mag hier in de kabouterburcht komen, Zo vaak en zo lang je wilt, er zijn wel  meer dan duizend kamertjes in deze burcht. Zelfs wij kennen ze niet allemaal en wij wonen hier toch al meer dan 100 jaar. Een kaart is er niet, maar de weg zul je heus wel vinden. Het is heel simpel eigenlijk, denk gewoon zoals je overdag nooit denkt en je komt precies waar je wilt wezen. Maar pas op, als je op een gegeven moment vergeet in sprookjes te geloven, dan is jouw tijd hier voorbij, dan kun je hier nooit meer komen.

Omdat het je eerste keer is hebben wij vandaag voor jou een kamer gekozen, jij houdt zo van streken, dus we dachten dat je kietelen dan ook wel leuk kon vinden. Ietwat verdwaasd kijkt Pollewop om zich heen. Een kabouterburcht? Lik en La? Werden echt alle grapjes hier geboren?  Ook de grapjes die ze in haar hoofd vond? Echt alle, alle grapjes van de hele wereld?  En waarom waren er vandaag dan geen grapjes geweest? Oh en die twee gekke springende figuurtjes, zouden dat nu echt kabouters zijn? Die bestaan toch alleen in sprookjes? Dat is in elk geval wel wat mamma altijd zegt! Het hoofd van Pollewop duizelt ervan, maar voor ze de kans krijgt iets te vragen voelt ze allemaal nieuwe kriebels in haar buik. Al het gras om haar heen begint te trillen en voor ze het weet maakt ze een kriebelende salto door de lucht. Lik en La draaien ook alle kanten op en haas probeert zich al giechelend vast te houden aan een lange groene spriet. Als ze weer neervallen op de grond heeft Pollewop buikpijn van al het lachen. Van al dat lachen wordt je moe en Pollewop gaat langzaam liggen in het gras. Om zich heen hoort ze overal mopjes, die gaat ze onthouden, voor thuis. En terwijl ze probeert elk grapje in haar hoofd  te prenten dommelt ze langzaam in slaap.

Wakker worden!! Pollewop, opstaan!!  Chagrijnig hoort ze mamma onder aan de trap haar naam roepen. Pollewop rekt zich uit, en stapt uit bed. Ze voelt zich een beetje raar, een beetje sip en ook haas kijkt zuur. Slaperig stommelt ze de trap af, klimt op haar stoel in de keuken en ploft neer. Wat ben je laat en doe is zachtjes! bromt pappa. Hier, melk, drink op, moppert mamma vanachter haar krant. Normaal krijgt ze een vrolijk zoentje op haar wang of een aai op haar bol en dan een dikke boterham met pindakaas, nu is er alleen maar zure brokkenmelkpap. Wat een stomme dag, iedereen is chagrijnig! Pollewop wordt er boos van. Tegenover haar hangt een spiegel en uit boosheid kijkt Pollewop kwaad de spiegel in, steekt woest haar tong uit, PPFFFRRR! Dan ziet ze opeens iets groens uit haar haar steken. Het lijkt wel een grasspriet. Al starend in de spiegel komen de belevenissen van de nacht weer terug. De rest van de dag is Pollewop druk bezig met het herinneren van alle grapjes die ze heeft gehoord. Maar wat ze ook probeert, geen van de duizend grapjes laat zich horen in haar hoofd.

Die avond gaat Pollewop vroeg naar bed. En ja hoor, haar oogjes prikken nog niet of ze hoort de stemmetjes van Lik en La al in haar hoofd. “Waar wil je heen? Jij mag nu kiezen?” “Ik wil de grapjes vinden, iedereen is hier zo boos”, fluistert ze, “mag ik weer naar de kietelkamer?” Verschrikt kijken Lik en La elkaar aan. Ehhmm, tja, ik weet niet of dat wel zo’n goed idee is? Zegt Lik. “Nee, nee, misschien moest je maar iets anders kiezen. Er is nog zoveel meer te doen. Hou je van springen? Of wil je snoepen? wil je misschien dobberen met de dobbereend? Of tikkertje spelen in de rikketikkamer?” “Nee, ik wil naar de kietelkamer” zegt Pollewop resoluut. Ok, als je het echt perse wil…….maar schrik niet hoor, het ziet er anders uit dan gister, wij weten ook niet hoe het komt, maar de kietelkamer heeft de griep. De mopjes zijn verdwenen en al het gras kan alleen nog maar niezen, lachen lukt ze niet…………

– wordt vervolgd _

Advertenties

Een gedachte over “Lik en La, De kabouterburcht, deel 2

Leuk dat je wil reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s