Missen

Oma

Soms kun je zomaar iemand uit het niets heel erg missen. Dat had ik vandaag. Tijdens een gesprek vanmiddag werd gevraagd om te omschrijven hoe ons thuis er uit zag toen ik een klein meisje was. Al doende kwam het gesprek op mijn oma Truus. Ik, mijn broertjes, mijn ouders, verschillende tantes en mijn opa en oma woonde met zijn allen in het zelfde huis. Mijn oma was er dus eigenlijk elke dag. Tot ze ziek werd en vaak in het ziekenhuis lag, om, toen ik 4 en half was te sterven. Ondanks dat zij zo kort in mijn leven is geweest draaien een deel van mijn mijn meest dierbare herinneringen om haar. Ik weet nog goed hoe ik elke ochtend twee wiebertjes bij haar ging halen voor ik naar school ging. Hoe ze toen mijn jongste broertje werd geboren ons eerst een bord hutspot voorzette alvorens we de trap naar boven mochten klimmen om te kijken wie dat broertje nu wel was. Hoe ze zat op het bootje van haar en opa waarmee we soms gingen varen op de Kaag. Ik weet zelfs nog hoe haar kamer rook. Ze was voor mij de liefste oma die er was, een oma die ik elk kind gun. Van haar heb ik vrijwel niets, op een enkele foto na. Vroeger had ik altijd een klein hangertje van haar in mijn portemonnee zitten, als een soort talisman. Als ik het dan even moeilijk had hield ik dat hangertje vast en praatte ik in mijzelf met haar. Inmiddels is dat hangertje in de tijd verloren, maar het mooiste van haar heb ik nog steeds. Zij en ik dragen de zelfde namen, zo is zij er ook nu toch nog altijd een beetje bij.

Advertenties

5 gedachtes over “Missen

  1. Ja dat gevoel ken ik. Mijn dochter is ook vernoemd naar haar beide oma’s met dezelfde voornaam. Sinds mijn eigen moeder is overleden heeft dit een extra betekenis gekregen.

  2. Lieve Grietje. Weet je misschien ook nog dat oma de laatste jaren van haar leven beertjes spaarde? Ze had een verzameling van pluchen beertjes en ook één kleintje van koper.
    Ik heb één pluchen- en het koperen beertje van haar. Het koperen beeldje staat als aandenken op mijn bureau. Het pluche beertje mag jij als aandenken aan haar hebben, ik zal het de volgende keer voor je meenemen! Xxx

  3. Ik heb het geluk gehad dat ik mijn oma heel lang bij mij heb mogen houden. Ik was 39 toen ze kwam te overlijden. Toch bekruipt mij hetzelfde gevoel wat jij hebt. Ondanks dat je haar helaas zo kort gekend hebt, zijn de herinneringen uit onze kleine meisjes tijd, de mooiste herinneringen.
    Liefs anita

Leuk dat je wil reageren!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s